♦Mapa zesłań♦

♦ Do Młodych ! ♦




Sybir to nie to samo co Syberia.

Syberia jest krainą geograficzną, rozciągająca się

od Uralu do Kamczatki.

Sybir jest symbolem niszczenia polskości!




Czytając i słuchając wspomnień Sybiraków zauważyć można odmienność w opisach z dwóch powodów:

Najtragiczniejszy był los polskich sierot, które kierowano do sowieckich sierocińców tzw. dietdomami. Oprócz obowiązkowej nauki języka rosyjskiego, zmuszano je do różnych prac na rzecz tych domów, kierowano do ciężkich prac kołchozowych.

Bez rodziny, bez pomocy opiekunów czy tez znajomych ich życie i walka o przetrwanie, była z góry przegrana.

Więcej szczęścia miały te dzieci i młodzież, którzy mieli przy sobie rodzinę, opiekunów czy też znajomych. Łatwiej było im znosić trudy niewolniczego życia i pracy.

Jeśli nie MY, to KTO?

Jeśli nie MY, to KTO?

Translate

Szukaj na tym blogu

niedziela, 27 października 2019

1 listopada... Pamięć i modlitwa za zesłanych na Sybir




                         
.....................(,)
                          ..........).........._'!/'_
                          .........(,).........(""""")
                          ......._'!/'_.•°*”˜҈.•°*”˜҈
                         .......(""""").. † ŚWIATEŁKA
                         .•*”˜.•*”˜҈.• † PAMIĘCI
                         .•*”˜ † Z MODLITWĄ †
                         † DLA NICH † † †
                         † SYBIRAKÓW † † †


Śladem wspomnień ożywają cmentarze, dobry duch przyciąga nasze myśli do wiecznych miejsc ludzi kochanych, drogich i bliskich, ich przerwanych nadziei, niespełnionych marzeń.


W dniu zadumy i nostalgii pamiętajmy o tych, którzy odeszli. Nie…… Oni nie odeszli, Oni są wśród nas, głęboko w naszych sercach schowani… I póki biją nasze serca, Oni są wokół, tylko, że poza zasięgiem naszego wzroku… Bądźmy razem ze swoimi Zmarłymi. Niech ten dzień będzie czasem refleksji i wspomnień...

Pamięci naszych najbliższych - 
 
Teresa Zajewska


Byli, odeszli, żyli tu z nami,
Zostali w myślach, wspomnieniach,
Widzę ich ciągle duszy oczyma,
Choć świat dokoła się zmienia.

W dniu tym jedynym, 
tak ważnym dla nich,
 
Jak cienie obok się snują,
Dusze ich żyją, są zawsze z nami,
Z nami się smucą, radują.

Żyją i żyć będą w naszej pamięci,
Bo miłość dosięgnie wieczności,
 
Ona nie kończy się razem z grobem,
Ogromna jest siła miłości.

Modlitwa za nich jest tym pomostem,
Co ziemię z Niebem łączy,
Przenika zasłonę, która nas dzieli,
U Tronu Boga bieg kończy.

Wiersz pochodzi ze strony: http://www.zlotajesien.org/artykuly/wiersze/pamieci-naszych-najblizszych





♦MIŁY GOŚCIU♦

Dziękuję za czas, który poświęciłeś, aby tu być .
Mam nadzieję, że powrócisz jeszcze na ten Blog.



♦Wszelkie prawa zastrzeżone ♦

Przedruk, kopiowanie, publikowanie i użytek w celach komercyjnych wymaga zgody autorki bloga.
.