♦ Do Młodych ! ♦


Sybir to nie to samo co Syberia.

Syberia jest krainą geograficzną, rozciągająca się od Uralu do Kamczatki.

Sybir jest symbolem niszczenia polskości!



Czytając i słuchając wspomnień Sybiraków zauważyć można odmienność w opisach z dwóch powodów:

Najtragiczniejszy był los polskich sierot, które kierowano do sowieckich sierocińców tzw. dietdomami. Oprócz obowiązkowej nauki języka rosyjskiego, zmuszano je do różnych prac na rzecz tych domów, kierowano do ciężkich prac kołchozowych.

Bez rodziny, bez pomocy opiekunów czy tez znajomych ich życie i walka o przetrwanie, była z góry przegrana.

Więcej szczęścia miały te dzieci i młodzież, którzy mieli przy sobie rodzinę, opiekunów czy też znajomych. Łatwiej było im znosić trudy niewolniczego życia i pracy.



Pieśń dedykowana Matkom Sybiraczkom


"Moja matko ja wiem" - pieśń z Koła w Kołobrzegu

Moja Matko ja wiem ile nocy nie spałaś

Gdy przy pryczy klęczałaś kiedy ja chory był
W ciszy nocy szeptałaś, Boże spraw, Boże ratuj me dziecię
Boże daj by mój synek maleńki wyzdrowiał i żył.


Matko Polska Ty szłaś poprzez step i zawieję
Po ziemniaki, kapustę i chleb
I chowałaś swych bliskich w bezimiennej mogile
W głuchym stepie Irkucku, wśród tajgi i pięknych jej drzew


Matko moja to Ty, tylko Ty nas uczyłaś
Kochać Boga w piosence, pacierzu i snach
Dzięki Tobie o Matko do ojczyzny wróciłem
Dzięki Tobie ja żyję ja kocham o Matko ja śnię .......


Translate

Szukaj na tym blogu

wtorek, 6 listopada 2018

Wielkie Oczy


                                                         ♦Wielkie Oczy♦

1. Tablica Pamięci


2. Napis na tablicy brzmi:


„PAMIĘCI MIESZKAŃCÓW TEJ ZIEMI ARESZTOWANYCH, POMORDOWANYCH, WYWIEZIONYCH NA SYBIR I DO KAZACHSTANU PRZEZ SOWIECKICH OKUPANTÓW W II WOJNIE ŚWIATOWEJ 1939-1944”.


Na tablicy wypisane są imiona i nazwiska 200 osób wywiezionych na Sybir :


10 lutego 1940 roku z miejscowości:


Czaplaki – 48 osób
Kobylnica Ruska – 48 osób
Potok Jaworowski – 4 osoby
Wielkie Oczy – 73 osoby


13 lutego 1940 roku z miejscowości:


Łukawiec – 12 osób


/ Profesor Janina Marciak-Kozłowska z Warszawy i rodzina Wojtasików we współpracy z Urzędem Stanu Cywilnego, Instytutem Pamięci Narodowej w Rzeszowie, Archiwum Państwowym w Przemyślu, Ośrodkiem „Karta” w Warszawie, Parafią Rzymskokatolicką, Terenowym Kołem Sybiraków w Lubaczowie i Związkiem Sybiraków w Warszawie oraz kilku osobom prywatnym spisali dane i nazwiska osób z gminy Wielkie Oczy, które zostały zamordowane i zginęły w nieludzkich warunkach na terenie ZSRR/





3. Tablica zamontowana została na murach Szkoły- Zespołu Szkół im. J. Kochanowskiego, przy wejściu głównym .


Inicjatorem upamiętnienia wywiezionych na Sybir mieszkańców tej ziemi była Irena Cisek z Nienowic, córka zesłańca Władysława Wojtasika ze Skolina, radna Gminy Radymno. Jej inicjatywie zawdzięczamy Tablicę w Wielkich Oczach.


4. Autorem treści i autorem projektu Tablicy oraz koordynatorem prac związanych z jej wykonaniem była profesor Janina Marciak-Kozłowska z Warszawy (urodzona w Duńkowicach).


5. Wykonawcą tablicy był Stanisław Skiba, zam. Nienowicach, pow. Radymno


6. Znak pamięci w postaci tablicy pamiątkowej ufundowany został przez Władze Gminy Wielkie Oczy, Sybiraków z Terenowego Koła w Lubaczowie.


7. Odsłonięcie i poświęcenie znaku nastąpiło 1o kwietnia 2005 roku w Kościele Parafialnym w Wielkich Oczach.


Poświęcenia dokonali :


Proboszcz parafii ks. Józef Florek,


Sybirak-Ksiądz Kapelan Michał Opaliński, Proboszcz Parafii Nowy Lubliniec

♦Nie przegap wpisu ♦

♦Czas płynie...♦


Blog powstał w 2015 roku

♦MIŁY GOŚCIU♦

Dziękuję za czas, który poświęciłeś, aby tu być .
Mam nadzieję, że powrócisz jeszcze na ten Blog.