♦ Do Młodych ! ♦


Sybir to nie to samo co Syberia.

Syberia jest krainą geograficzną, rozciągająca się od Uralu do Kamczatki.

Sybir jest symbolem niszczenia polskości!



Czytając i słuchając wspomnień Sybiraków zauważyć można odmienność w opisach z dwóch powodów:

Najtragiczniejszy był los polskich sierot, które kierowano do sowieckich sierocińców tzw. dietdomami. Oprócz obowiązkowej nauki języka rosyjskiego, zmuszano je do różnych prac na rzecz tych domów, kierowano do ciężkich prac kołchozowych.

Bez rodziny, bez pomocy opiekunów czy tez znajomych ich życie i walka o przetrwanie, była z góry przegrana.

Więcej szczęścia miały te dzieci i młodzież, którzy mieli przy sobie rodzinę, opiekunów czy też znajomych. Łatwiej było im znosić trudy niewolniczego życia i pracy.



Pieśń dedykowana Matkom Sybiraczkom


"Moja matko ja wiem" - pieśń z Koła w Kołobrzegu

Moja Matko ja wiem ile nocy nie spałaś

Gdy przy pryczy klęczałaś kiedy ja chory był
W ciszy nocy szeptałaś, Boże spraw, Boże ratuj me dziecię
Boże daj by mój synek maleńki wyzdrowiał i żył.


Matko Polska Ty szłaś poprzez step i zawieję
Po ziemniaki, kapustę i chleb
I chowałaś swych bliskich w bezimiennej mogile
W głuchym stepie Irkucku, wśród tajgi i pięknych jej drzew


Matko moja to Ty, tylko Ty nas uczyłaś
Kochać Boga w piosence, pacierzu i snach
Dzięki Tobie o Matko do ojczyzny wróciłem
Dzięki Tobie ja żyję ja kocham o Matko ja śnię .......


Translate

Szukaj na tym blogu

Wspomnienia Sybiraków




 Syberia to smutne, trudne , wręcz tragiczne dzieciństwo , z głodem, chłodem i ciężką ponad dziecięce siły, pracę fizyczną, z chorobami i utratą najbliższych z rodziny i przyjaciół...


Słowo od autorki Bloga:

Sybir pochłonął wiele istnień, setkom tysięcy nie było dane wrócić do ojczyzny.

Tym, którym się to udało, od lat 90 tych mogą publicznie nazywać się Sybirakami, nadal niechętnie o tym mówią.

Nie chcą wracać wspomnieniami do tych traumatycznych chwil, do upokarzających warunków w jakim przyszło im żyć.

Choć od tamtych tragicznych wydarzeń minęło już tyle lat, to wciąż pamięć o doznanych krzywdach nie maleje.

Tylko nieliczni czasem przelewają na papier wspomnienia własne lub przekazane przez rodziców, a z publikacji, jakie wydają, można poznać tragiczne losy niektórych z nich.

Dziś, ostatni Sybiracy powoli odchodzą, a wraz z nimi wspomnienia i opowieści z nieludzkiej ziemi.

Przysiądźmy na chwilę i wysłuchajmy historii tych, którzy decydują się na wspomnienia i na spisanie tragicznej historii.


                                                                    



 W tym dziale publikowane są teksty nadsyłane przez osoby chcące podzielić się swoimi przeżyciami związanymi z deportacją oraz pobytem na zesłaniu. 






 



Gurgul mic Władyslaw- Wspomnienia z deportacji do Rosji 10 luty1940- marzec 1942-Ks.     Władysław Gurgul mic -marianin

Habczyński Tadeusz Od deportacji do repatriacji- Tadeusz Habczyński

Helwing Zofia -  A WOKÓŁ KAZACHSTAŃSKI STEP...ZOFIA HELWING

Hulecki Aleksander-  Wspomnienie o Aleksandrze Huleckim

Jagiełło Józef Relacja weterana wojen-Józef Jagiełło

Janocha Albin - Syberyjski szlak ojca Albina Janochy - Antoni Kuczyński

Januszkiewicz Adolf - Listy ze stepów - Adolf Januszkiewicz

Jonkajtys - Luba Grażyna -  Z Augustowa do północnego Kazachstanu - Grażyna Jonkajtys - Luba

Jonkajtys Marian -     Był wśród nas...

Kaźmierczak Tadeusz Z kresów Wschodnich do Kazachstanu - Tadeusz Kaźmierczak

Kiljanek Waldemar Zenon -     Wspomnienia syberyjskie - Waldemar Zenon Kiljanek

Kisły Czesław -   Wagony na szerokich torach - Czesław Kisły







 







 




 




♦MIŁY GOŚCIU♦

Dziękuję za czas, który poświęciłeś, aby tu być .
Mam nadzieję, że powrócisz jeszcze na ten Blog.


♦Emblematy na pomnikiI♦

Takimi porcelankami powinny być oznaczone groby Sybiraków.
Producent:
Foto Ceramika Opal ul. Zembrzycka 112b 22-445 Lublin                                        biuro@opal.lublin.pl +48 81 744 99 00