♦ Do Młodych ! ♦


Sybir to nie to samo co Syberia.

Syberia jest krainą geograficzną, rozciągająca się od Uralu do Kamczatki.

Sybir jest symbolem niszczenia polskości!



Czytając i słuchając wspomnień Sybiraków zauważyć można odmienność w opisach z dwóch powodów:

Najtragiczniejszy był los polskich sierot, które kierowano do sowieckich sierocińców tzw. dietdomami. Oprócz obowiązkowej nauki języka rosyjskiego, zmuszano je do różnych prac na rzecz tych domów, kierowano do ciężkich prac kołchozowych.

Bez rodziny, bez pomocy opiekunów czy tez znajomych ich życie i walka o przetrwanie, była z góry przegrana.

Więcej szczęścia miały te dzieci i młodzież, którzy mieli przy sobie rodzinę, opiekunów czy też znajomych. Łatwiej było im znosić trudy niewolniczego życia i pracy.



Pieśń dedykowana Matkom Sybiraczkom


"Moja matko ja wiem" - pieśń z Koła w Kołobrzegu

Moja Matko ja wiem ile nocy nie spałaś

Gdy przy pryczy klęczałaś kiedy ja chory był
W ciszy nocy szeptałaś, Boże spraw, Boże ratuj me dziecię
Boże daj by mój synek maleńki wyzdrowiał i żył.


Matko Polska Ty szłaś poprzez step i zawieję
Po ziemniaki, kapustę i chleb
I chowałaś swych bliskich w bezimiennej mogile
W głuchym stepie Irkucku, wśród tajgi i pięknych jej drzew


Matko moja to Ty, tylko Ty nas uczyłaś
Kochać Boga w piosence, pacierzu i snach
Dzięki Tobie o Matko do ojczyzny wróciłem
Dzięki Tobie ja żyję ja kocham o Matko ja śnię .......


Translate

Szukaj na tym blogu

środa, 7 grudnia 2016

Wigilia - Helena Stacewiczowa

Wigilia - Helena Stacewiczowa

Cisza dookoła. W krąg śnieżna równina
Gasnących blasków przesycona złotem,
Tam w górze już niebo ciemnieć zaczyna
I się roziskrza złotych gwiazd migotem!
A jak opłatek krąg księżyca blady
Z wolna wypływa z obłoków gromady.

Wigilia! Słowo jakże pełne treści,
Co pachnie sianem i brzmi jak muzyka-
W nim czar dzieciństwa cudowny się mieści



I urok jasnej przeszłości zamyka.
Jak kwiat zaschnięty pośród kartek księgi,
Tyle ma w sobie czaru i potęgi!

Przeplatam złotem zbudzone wspomnienia,
spowite włosów anielskich przedziwem,
W łańcuch choinki i kolędy pienia-
Takie cudowne, a żywe, a tkliwe,
Jak serce moje, co w rytm wspomnień bije,
Tutaj zmęczone, smutne i niczyje!

O, Bracia moi! Hen po krańcach świata
W tę noc gwiaździstą co kolędą dzwoni
Niechaj myśl moja z waszymi się splata,
Niech dłonią moją waszej doktnę dłoni,
I ocierając twarz z bólu i potu
Podzielę z wami życzenia powrotu...

Wierzę, że Chrystus już nie w Betlejemie,
On w nas łagodzi krzyk wielkiej tęsknoty,
Jako Dziecina zszedł na polska ziemię,
aby się na niej doczekać Golgoty
I tam koronę włożą Mu cierniową,
By razem z Polską zmartwychwstał na nowo!

Komi SSR, 24.XII.1942 r

/Wiersz pochodzi z pisma:"Sybirak" 2003 r, nr 30, s. 158/





♦MIŁY GOŚCIU♦

Dziękuję za czas, który poświęciłeś, aby tu być .
Mam nadzieję, że powrócisz jeszcze na ten Blog.


♦Emblematy na pomnikiI♦

Takimi porcelankami powinny być oznaczone groby Sybiraków.
Producent:
Foto Ceramika Opal ul. Zembrzycka 112b 22-445 Lublin                                        biuro@opal.lublin.pl +48 81 744 99 00