♦ Do Młodych ! ♦


Sybir to nie to samo co Syberia.

Syberia jest krainą geograficzną, rozciągająca się od Uralu do Kamczatki.

Sybir jest symbolem niszczenia polskości!



Czytając i słuchając wspomnień Sybiraków zauważyć można odmienność w opisach z dwóch powodów:

Najtragiczniejszy był los polskich sierot, które kierowano do sowieckich sierocińców tzw. dietdomami. Oprócz obowiązkowej nauki języka rosyjskiego, zmuszano je do różnych prac na rzecz tych domów, kierowano do ciężkich prac kołchozowych.

Bez rodziny, bez pomocy opiekunów czy tez znajomych ich życie i walka o przetrwanie, była z góry przegrana.

Więcej szczęścia miały te dzieci i młodzież, którzy mieli przy sobie rodzinę, opiekunów czy też znajomych. Łatwiej było im znosić trudy niewolniczego życia i pracy.



Pieśń dedykowana Matkom Sybiraczkom


"Moja matko ja wiem" - pieśń z Koła w Kołobrzegu

Moja Matko ja wiem ile nocy nie spałaś

Gdy przy pryczy klęczałaś kiedy ja chory był
W ciszy nocy szeptałaś, Boże spraw, Boże ratuj me dziecię
Boże daj by mój synek maleńki wyzdrowiał i żył.


Matko Polska Ty szłaś poprzez step i zawieję
Po ziemniaki, kapustę i chleb
I chowałaś swych bliskich w bezimiennej mogile
W głuchym stepie Irkucku, wśród tajgi i pięknych jej drzew


Matko moja to Ty, tylko Ty nas uczyłaś
Kochać Boga w piosence, pacierzu i snach
Dzięki Tobie o Matko do ojczyzny wróciłem
Dzięki Tobie ja żyję ja kocham o Matko ja śnię .......


Translate

Szukaj na tym blogu

czwartek, 15 grudnia 2016

W poszukiwaniu rodzinnego domu - Janina Poniatowska

W poszukiwaniu rodzinnego domu - Janina Poniatowska

Po latach tułaczki po krajach innych
Pamiętasz swój kraj z lat dziecinnych,
Rodzinny dom, ogródek, sad, złote zbóż łany,
Na zielonych łąkach polne kwiaty i bociany.
Tam ojciec i matka w czasie pokoju
Budowali lepszą przyszłość dzieci i swoją.
Wybuchła wojna, wrogie siły kraj okupowały
I wszystko co nasze zlikwidowały.
10 lutego, roku 1940-go, z domu wygnano
I na los tułaczy wielu skazano.
Rozrzuciła nas zawierucha wojny
Po wszystkich krajach świata,
Zostaliśmy bezdomni na długie lata.
Minęło więcej niż pół wieku,
Wybrałeś się w podróż starszy człowieku
Pojechać w tamte dalekie strony
Zobaczyć kraj swój wymarzony.
Gdy przyszedłeś na miejsce, które pamiętałeś,
Z przykrością zobaczyłeś to, co teraz zastałeś,
Nie ma nawet lasu gdzie zbierałeś poziomki.
 
Stałeś zamyślony i ogarniał cię żal,
Płaszczyzna jak okiem sięgnąć w dal,
Zrównano z ziemią całą osadę,
Mieszkańców zesłano na Sybir, na zagładę.
Dużo ich tam zginęło, niewielu zostało,
Bolesnych swych przeżyć nie zapomniało.
Pogodzić się z tą krzywdą
To trudne zadanie.
Pytasz, gdzie jest rodzinny dom?
Powyżej masz odpowiedź na to pytanie.
Pozostała tylko rzeka i rów - nie zasypane,
To pomogło odnaleźć miejsce
Gdzie dawniej stało twoje mieszkanie.
Wszędzie pustka i cisza trudne do zrozumienia,
Po latach naszego tu życia
Zostały tylko miłe wspomnienia.
W mieście nowy kościół z jasnej cegły zbudowany,
Bo spalił się podczas wojny ładny, drewniany,
Szkoda, ze cmentarz bardzo zaniedbany.
Wyrwał cię z rozmyślania głos znajomego,
Czas już nam wracać, mój kolego,
Nie będziemy więcej tęsknić,
Bo nie ma do czego.







♦MIŁY GOŚCIU♦

Dziękuję za czas, który poświęciłeś, aby tu być .
Mam nadzieję, że powrócisz jeszcze na ten Blog.


♦Emblematy na pomnikiI♦

Takimi porcelankami powinny być oznaczone groby Sybiraków.
Producent:
Foto Ceramika Opal ul. Zembrzycka 112b 22-445 Lublin                                        biuro@opal.lublin.pl +48 81 744 99 00