♦ Do Młodych ! ♦


Sybir to nie to samo co Syberia.

Syberia jest krainą geograficzną, rozciągająca się od Uralu do Kamczatki.

Sybir jest symbolem niszczenia polskości!



Czytając i słuchając wspomnień Sybiraków zauważyć można odmienność w opisach z dwóch powodów:

Najtragiczniejszy był los polskich sierot, które kierowano do sowieckich sierocińców tzw. dietdomami. Oprócz obowiązkowej nauki języka rosyjskiego, zmuszano je do różnych prac na rzecz tych domów, kierowano do ciężkich prac kołchozowych.

Bez rodziny, bez pomocy opiekunów czy tez znajomych ich życie i walka o przetrwanie, była z góry przegrana.

Więcej szczęścia miały te dzieci i młodzież, którzy mieli przy sobie rodzinę, opiekunów czy też znajomych. Łatwiej było im znosić trudy niewolniczego życia i pracy.



Pieśń dedykowana Matkom Sybiraczkom


"Moja matko ja wiem" - pieśń z Koła w Kołobrzegu

Moja Matko ja wiem ile nocy nie spałaś

Gdy przy pryczy klęczałaś kiedy ja chory był
W ciszy nocy szeptałaś, Boże spraw, Boże ratuj me dziecię
Boże daj by mój synek maleńki wyzdrowiał i żył.


Matko Polska Ty szłaś poprzez step i zawieję
Po ziemniaki, kapustę i chleb
I chowałaś swych bliskich w bezimiennej mogile
W głuchym stepie Irkucku, wśród tajgi i pięknych jej drzew


Matko moja to Ty, tylko Ty nas uczyłaś
Kochać Boga w piosence, pacierzu i snach
Dzięki Tobie o Matko do ojczyzny wróciłem
Dzięki Tobie ja żyję ja kocham o Matko ja śnię .......


Translate

Szukaj na tym blogu

niedziela, 4 września 2016

SYBIRAKOM II- Teresa Pers

SYBIRAKOM II- Teresa Pers

Zagubieni w śniegach towarzysze mili,
Stajecie wnet rzędem w każdej ciężkiej chwili.
Kiedy się uginam pod życia brzemieniem
Wspieracie mnie mocnym, duchowym ramieniem.

Spotkamy się kiedyś poza życia brzegiem,
Znów staniemy razem równiutkim szeregiem.
Dobry Panie Boże, przebacz nasze winy,
Bośmy porzucili dla Polski rodziny.

Pół wieku nas gniotła przemoc i niewola,
Ciężkie grzechy nasze, no i ciężka dola.
Serca nam stwardniały od krzywd, poniżenia
I odleciał od nas Anioł Przebaczenia.

Naucz nas wybaczać, jak Ty wybaczałeś,
Ucisz burze w sercach, tak jak uciszałeś
Spienione jezioro Galilejskiej Ziemi,
Abyśmy się stali synami Twoimi.

Daj dobrobyt, sławę kochanej Ojczyźnie,
Daj szczęście Polakom, tym co na obczyźnie.
Przeżyli w tęsknocie długie, długie lata
I dziś jeszcze błądzą po manowcach świata.

A nam, dobry Jezu, wśród rajskich ogrodów
Daj odpocząć wreszcie od chłodów i głodu.
I tylko czasami - za rany i blizny -
Pozwól słyszeć echa z pól miłej Ojczyzny.

/Wiersz pochodzi "Sybiracy" nr 40/



♦Nie przegap wpisu ♦

♦Czas płynie...♦


Blog powstał w 2015 roku

♦MIŁY GOŚCIU♦

Dziękuję za czas, który poświęciłeś, aby tu być .
Mam nadzieję, że powrócisz jeszcze na ten Blog.