♦ Do Młodych ! ♦


Sybir to nie to samo co Syberia.

Syberia jest krainą geograficzną, rozciągająca się od Uralu do Kamczatki.

Sybir jest symbolem niszczenia polskości!



Czytając i słuchając wspomnień Sybiraków zauważyć można odmienność w opisach z dwóch powodów:

Najtragiczniejszy był los polskich sierot, które kierowano do sowieckich sierocińców tzw. dietdomami. Oprócz obowiązkowej nauki języka rosyjskiego, zmuszano je do różnych prac na rzecz tych domów, kierowano do ciężkich prac kołchozowych.

Bez rodziny, bez pomocy opiekunów czy tez znajomych ich życie i walka o przetrwanie, była z góry przegrana.

Więcej szczęścia miały te dzieci i młodzież, którzy mieli przy sobie rodzinę, opiekunów czy też znajomych. Łatwiej było im znosić trudy niewolniczego życia i pracy.



Pieśń dedykowana Matkom Sybiraczkom


"Moja matko ja wiem" - pieśń z Koła w Kołobrzegu

Moja Matko ja wiem ile nocy nie spałaś

Gdy przy pryczy klęczałaś kiedy ja chory był
W ciszy nocy szeptałaś, Boże spraw, Boże ratuj me dziecię
Boże daj by mój synek maleńki wyzdrowiał i żył.


Matko Polska Ty szłaś poprzez step i zawieję
Po ziemniaki, kapustę i chleb
I chowałaś swych bliskich w bezimiennej mogile
W głuchym stepie Irkucku, wśród tajgi i pięknych jej drzew


Matko moja to Ty, tylko Ty nas uczyłaś
Kochać Boga w piosence, pacierzu i snach
Dzięki Tobie o Matko do ojczyzny wróciłem
Dzięki Tobie ja żyję ja kocham o Matko ja śnię .......


Translate

Szukaj na tym blogu

niedziela, 5 czerwca 2016

Sybiraków apel zaduszny- Marian Jonkajtys

 

Sybiraków apel zaduszny- Marian Jonkajtys

W obczyźnie
Rodacy...
Dzieci Jednej, Jedynej Matki
Polski
Sybiracy

Cmentarz Wasz
Przeogromny,
Przestronny,
Dostojny...

Od Uralu - po
Wielki Ocean Spokojny.

Choć
Na Waszych mogiłach
Przy Polarnej Zorzy
Białych róż,
Co rozkwitły z pąków.
Nikt nie złoży -
To nic...

To nic
Że w Dzień Zaduszny
Dziś
Żaden z rodaków
Nie złoży w Tajdze
Wieńca Wam
Z czerwonych maków...

I tabliczki
Nie wetknie nikt
Z Waszym imieniem...
A krzyż w stepie
Mogiły
Nie osłoni cieniem...
To nic...
Wasz los...
Łzy Wasze...
I Wasza krew wreszcie,
Co w tę przeklętą ziemię
Wsiąkały lat dwieście,
Nie zostaną bez śladu.
Nie pójdą na marne
I w pamięci
Pokoleń nowych
Wzrosną ziarnem.

We flagach narodowych
Pasemko czerwieni
Pamięć o Was
Ciemniejszą barwą zarumieni.
Od mrozu
Co krew ścinał
W wiecznych śniegów zonie -
Tym bielszy
Będzie orzeł
W królewskiej koronie

A z żelaza kajdanów
Pamięć spisze mądrość;
Żelazną wolę walki
O Polskę i Wolność.

Śpijcie w Panu...
Niech Wasze prochy
Spoczywają w ciszy...

Może
Duch Wasz
Tak czuły na Polskę
Usłyszy
Szept wspólnych
Naszych modlitw?...


Wiersz pochodzi ze strony:http://www.sp10tarnow.prospect.pl/pliki/Wiersze_konkurs.pdf



♦MIŁY GOŚCIU♦

Dziękuję za czas, który poświęciłeś, aby tu być .
Mam nadzieję, że powrócisz jeszcze na ten Blog.


♦Emblematy na pomnikiI♦

Takimi porcelankami powinny być oznaczone groby Sybiraków.
Producent:
Foto Ceramika Opal ul. Zembrzycka 112b 22-445 Lublin                                        biuro@opal.lublin.pl +48 81 744 99 00