♦ Do Młodych ! ♦


Sybir to nie to samo co Syberia.

Syberia jest krainą geograficzną, rozciągająca się od Uralu do Kamczatki.

Sybir jest symbolem niszczenia polskości!



Czytając i słuchając wspomnień Sybiraków zauważyć można odmienność w opisach z dwóch powodów:

Najtragiczniejszy był los polskich sierot, które kierowano do sowieckich sierocińców tzw. dietdomami. Oprócz obowiązkowej nauki języka rosyjskiego, zmuszano je do różnych prac na rzecz tych domów, kierowano do ciężkich prac kołchozowych.

Bez rodziny, bez pomocy opiekunów czy tez znajomych ich życie i walka o przetrwanie, była z góry przegrana.

Więcej szczęścia miały te dzieci i młodzież, którzy mieli przy sobie rodzinę, opiekunów czy też znajomych. Łatwiej było im znosić trudy niewolniczego życia i pracy.



Pieśń dedykowana Matkom Sybiraczkom


"Moja matko ja wiem" - pieśń z Koła w Kołobrzegu

Moja Matko ja wiem ile nocy nie spałaś

Gdy przy pryczy klęczałaś kiedy ja chory był
W ciszy nocy szeptałaś, Boże spraw, Boże ratuj me dziecię
Boże daj by mój synek maleńki wyzdrowiał i żył.


Matko Polska Ty szłaś poprzez step i zawieję
Po ziemniaki, kapustę i chleb
I chowałaś swych bliskich w bezimiennej mogile
W głuchym stepie Irkucku, wśród tajgi i pięknych jej drzew


Matko moja to Ty, tylko Ty nas uczyłaś
Kochać Boga w piosence, pacierzu i snach
Dzięki Tobie o Matko do ojczyzny wróciłem
Dzięki Tobie ja żyję ja kocham o Matko ja śnię .......


Translate

Szukaj na tym blogu

sobota, 28 maja 2016

Rozłączenie -Genowefa Sadecka z d. Pieczonka

Rozłączenie -Genowefa Sadecka z d. Pieczonka

Woda szeroko płynie złotą strugą
I walczy z wichru szalonym powiewem.
O! Matko moja jakże ja już długo
Cię nie widziałam - sama nawet nie wiem.
Szalony wicher i ta woda złota
Zabrały Cię z naszej ubożuchnej chaty
I chociaż dzisiaj tak dławi tęsknota
Za "naszym światem". Cóż, nie dam jej rady.

Wezbrana woda porywa mą duszę,
Niesie na fali hen, w dalekie kraje.
I w każdej stronie, gdzie tylko się ruszę
Osoba Twoje mi przed oczy staje.
I widzę Ciebie: Twoje siwe skronie,
Twe przenikliwe oczy obserwują mnie,
Twa spracowana dłoń kreśli krzyż na moim czole,
Kiedy ze łzami w oczach żegnałam Matko Cię.
I dzisiaj wzrok mój patrzy poza światy,
Ból piersi rozrywa i serce głośno łka;
Cóż, że naokoło kwitną szczęścia kwiaty,
Jak mi w tej chwili Ciebie, droga Matko, brak.

wiersz pochodzi ze strony:http://jpolski.nstrefa.pl/jpolski/archiwa.php?plik=archiwum/dzien_syb_07.php




♦MIŁY GOŚCIU♦

Dziękuję za czas, który poświęciłeś, aby tu być .
Mam nadzieję, że powrócisz jeszcze na ten Blog.


♦Emblematy na pomnikiI♦

Takimi porcelankami powinny być oznaczone groby Sybiraków.
Producent:
Foto Ceramika Opal ul. Zembrzycka 112b 22-445 Lublin                                        biuro@opal.lublin.pl +48 81 744 99 00