♦Mapa zesłań♦




Do Młodych!

Sybir to nie to samo co Syberia.

Syberia jest krainą geograficzną, rozciągająca się
od Uralu do Kamczatki.

Sybir jest symbolem niszczenia polskości!




Czytając i słuchając wspomnień Sybiraków zauważyć można odmienność w opisach z dwóch powodów:

Najtragiczniejszy był los polskich sierot, które kierowano do sowieckich sierocińców tzw. dietdomami. Oprócz obowiązkowej nauki języka rosyjskiego, zmuszano je do różnych prac na rzecz tych domów, kierowano do ciężkich prac kołchozowych.

Bez rodziny, bez pomocy opiekunów czy tez znajomych ich życie i walka o przetrwanie, była z góry przegrana.

Więcej szczęścia miały te dzieci i młodzież, którzy mieli przy sobie rodzinę, opiekunów czy też znajomych. Łatwiej było im znosić trudy niewolniczego życia i pracy.

Jeśli nie MY, to KTO?

Jeśli nie MY, to KTO?

Translate

Szukaj na tym blogu

.

czwartek, 13 października 2016

Zobowiązanie-Barbara Janczura

Zobowiązanie-Barbara Janczura

Zobowiązałaś mnie Babciu
do ważnego zadania:
Stać na straży prawdy i pamięci.
By świat usłyszał o Twojej tragedii.
O tym, jak ginęli na zesłaniu Polacy.
O tym, że nie ulegli sowietyzacji.


Zobowiązałaś mnie Babciu
do ważnego zadania,
I chociaż nigdy Cię nie poznałam,
serce me i pamięć Tobie oddałam.


Mogiła pozwala domknąć żałobę,



uzyskać spokój duszy…
Ale gdzie Twe ciało leży?
Kto wskaże mi drogę?


Pojechałam na Sybir,
szukać tego miejsca.
Ale step się zmienił.
Miejsca nie poznasz.
Mogiły nie znajdziesz…


„Pogubiły się” kości twe Babciu
w bezimiennej mogile,
bez krzyża,
bez napisu,
bez słowa pożegnania.
Wspomnienia wracają najsilniej
- 1 listopada.


Upamiętniliśmy Wasze imiona,
we wspólnej rodzinnej mogile,
tylko prochów brakuje,
Twoich i Wujka, Twojego syna.


Światełka, świece i znicze,
złote chryzantemy,
stroiki, które stawiamy,
dają znak, ze o Was pamiętamy.
O tych, którzy zostali
na nieludzkiej ziemi.
- „Tam” był tylko śnieg, mróz i wiatr.
- „Tam” był tyfus, szkorbut, malaria…
- „ Tam” był głód, przemoc i ciężka praca,
- „ Tam” zostałaś Ty i Twój Syn,
- „ Tam” zostało mnóstwo takich jak Wy-
nieszczęśników…

Nie miałam szczęścia znać Ciebie Babciu,
Ani babcinego SERCA TWEGO.
Z „góry” na mnie patrzysz,
Z „góry” obserwujesz,
Z „góry” nade mną czuwasz,
uśmiechem dziękujesz,
Rzeźbiąc pamięć dłutkiem wspomnień,
Odpędzasz złe chmury,
Odpędzasz złe zdarzenia,

Wskazujesz co czynić,
I drogę  miotełką
odkurzasz










♦MIŁY GOŚCIU♦

Dziękujemy za czas, który poświęciłeś, aby być tu z nami.
Mamy nadzieję, że powrócisz jeszcze na ten Blog.



♦Wszelkie prawa zastrzeżone ♦

Przedruk, kopiowanie, publikowanie i użytek w celach komercyjnych wymaga zgody autorki bloga.
.