♦Mapa zesłań♦

♦ Do Młodych ! ♦




Sybir to nie to samo co Syberia.

Syberia jest krainą geograficzną, rozciągająca się

od Uralu do Kamczatki.

Sybir jest symbolem niszczenia polskości!




Czytając i słuchając wspomnień Sybiraków zauważyć można odmienność w opisach z dwóch powodów:

Najtragiczniejszy był los polskich sierot, które kierowano do sowieckich sierocińców tzw. dietdomami. Oprócz obowiązkowej nauki języka rosyjskiego, zmuszano je do różnych prac na rzecz tych domów, kierowano do ciężkich prac kołchozowych.

Bez rodziny, bez pomocy opiekunów czy tez znajomych ich życie i walka o przetrwanie, była z góry przegrana.

Więcej szczęścia miały te dzieci i młodzież, którzy mieli przy sobie rodzinę, opiekunów czy też znajomych. Łatwiej było im znosić trudy niewolniczego życia i pracy.

Jeśli nie MY, to KTO?

Jeśli nie MY, to KTO?

Translate

Szukaj na tym blogu

poniedziałek, 17 lipca 2017

Dzień odwetu - Anna Rudawcowa

Dzień odwetu- Anna Rudawcowa

Jest głucha noc i są żołnierskie kroki,
W skłębionych chmurach samolotów śpiew.
Jest świat, objęty wojną, świat szeroki,
A na tym świecie przemoc, łzy i krew.

Są w niebie brylantowych gwiazd atomy,
W ciemnościach nocy - zaczajony wróg
I jest - gdzieś blisko już - droga do domu -


Znajdź ją, żołnierzu, wśród tułaczych dróg!

Jest noc... Jest pięść niemieckich zbirów,
Ta pięść zburzyła nasz rodzinny dach -
Niemiecki but nas wtłoczył w śnieg Sybiru
I w afrykański rozpalony piach.

Jest głucha noc... Jest w sercu swieża rana,
Nie zagojonych wspomnień żrący ból...
Pamiętasz domek o bielutkich ścianach
Szarpany bombą, kłuty gradem kul?

Pamiętasz jak się wspinał bluszcz po murze
I pod twym oknem, niby złoty cud,
Kwitły jesienne, herbaciane róże?
Podeptał je ten sam brutalny but!

Pamiętasz? Wrzesień spał w twoim ogrodzie,
Gdyś włożył mundur, wziął do ręki broń.
Pamiętasz łzy dziewczyny, gdyś odchodził
I matki nagle osiwiałą skroń?

O, dość już! Karabin mocno ściskaj!
Przebijaj wzrokiem mrocznej nocy cień.
Nadszedł twój czas, żołnierzu bez nazwiska,
Twój dzień odwetu, twój zwycięski dzień!

Przemija noc... Nie czołgaj się ukradkiem,
Patrz - niebo płonie... celuj dobrze! Już!
Za łzy dziewczyny! Srebrną głowę matki!
Za biały dom! Za pęk zdeptanych róż!

Sybir 1944 rok

♦MIŁY GOŚCIU♦

Dziękuję za czas, który poświęciłeś, aby tu być .
Mam nadzieję, że powrócisz jeszcze na ten Blog.



♦Wszelkie prawa zastrzeżone ♦

Przedruk, kopiowanie, publikowanie i użytek w celach komercyjnych wymaga zgody autorki bloga.
.