♦Mapa zesłań♦




Do Młodych!

Sybir to nie to samo co Syberia.

Syberia jest krainą geograficzną, rozciągająca się
od Uralu do Kamczatki.

Sybir jest symbolem niszczenia polskości!




Czytając i słuchając wspomnień Sybiraków zauważyć można odmienność w opisach z dwóch powodów:

Najtragiczniejszy był los polskich sierot, które kierowano do sowieckich sierocińców tzw. dietdomami. Oprócz obowiązkowej nauki języka rosyjskiego, zmuszano je do różnych prac na rzecz tych domów, kierowano do ciężkich prac kołchozowych.

Bez rodziny, bez pomocy opiekunów czy tez znajomych ich życie i walka o przetrwanie, była z góry przegrana.

Więcej szczęścia miały te dzieci i młodzież, którzy mieli przy sobie rodzinę, opiekunów czy też znajomych. Łatwiej było im znosić trudy niewolniczego życia i pracy.

Jeśli nie MY, to KTO?

Jeśli nie MY, to KTO?

Translate

Szukaj na tym blogu

.

czwartek, 17 marca 2016

Budowa - Anna Rudawcowa


Budowa-Anna Rudawcowa

Złapany w turkot transmisyjnych pasów,
Wplątany w sieć sybirskich suchych szlaków
Straciłeś duszę i rachubę czasu,
Zgubiłeś dawno swoje Ja, Polaku.

Znasz tylko drogę z piętra na poddasze
Po rusztowaniach wciąż tam i z powrotem,


Znasz monotonny odgłos swoich maszyn

I łomot cegieł i stukanie młotem.

Wapno i cement przeżerają ciało,
Śledzi twe ruchy obcy wzrok przebiegły,
Na mózg się walą jak spiętrzona skała
Czerwone, ciężkie chropowate cegły.

Nic z ideałów, wzlotów i zamierzeń,
Z pieśni śpiewanych tobie nad kołyską,
Bo jesteś tylko pociągowe zwierzę,
Wół w jarzmie z karkiem pochylonym nisko.

Umarła w tobie przeszłość dziwnie słodka,
Umarły sny i ból niedawnych rozstań,
Potrafisz dzisiaj nie przebierać w środkach:
Niech giną inni, bylem ja pozostał.

Dla marnych groszy, dla kawałka chleba,
Dlatego może, że ci z tym wygodnie
Ty gotów jesteś braci swych pogrzebać,
Ty gotów jesteś do najcięższej zbrodni!

Polaku nieszczęśliwy, zły i podły,
Rzucony w piekło nędzy i rozpaczy!
W imię tych ścieżek, co nas wspólnie wiodły,
Chcę uniewinnić cię i chcę przebaczyć.

Gdy sił zabraknie, nie patrz na budowę,
Przedmiot bezduszny, zimny i daleki,
Na cegłach połóż umęczoną głowę
I słuchaj serca - stań się znów człowiekiem.

Ty własnym potem zbudowałeś szkołę
Na obcej ziemi i dla obcych ludzi -
Odbuduj siebie! Powstań z jasnym czołem
Rycerzu śpiący, by świat cały zbudzić.

Otrząśnij pleśń stęchlizny, kurz pajęczyn,
Niech nie przygniata cię koszmarna cegła...
Odbuduj z gwiazd i kryształowej tęczy
Świątynię swoją, która w gruzach legła!

Sybir Atbasar 1941 rok



♦MIŁY GOŚCIU♦

Dziękujemy za czas, który poświęciłeś, aby być tu z nami.
Mamy nadzieję, że powrócisz jeszcze na ten Blog.



♦Wszelkie prawa zastrzeżone ♦

Przedruk, kopiowanie, publikowanie i użytek w celach komercyjnych wymaga zgody autorki bloga.
.